ได้ยินน้องๆ นั่งคุยกันว่าเนี่ยวันก่อนชั้นไปฟังพี่ .. ร้องเพลงมาด้วยล่ะ เป็นเพลงที่พี่ ..แต่งเองเลยนะ แต่งเพื่อแฟนคลับเลย

คิดถึงเหตุการณ์นึงที่เคยเกิดขึ้น

 จำได้ว่าพี่..ที่ดูแลคุณนักร้องอยู่น่ะ โทรมาหา บอกว่าเนี่ยเครียด

 กรูก็แบบ เครียดไรวะพี่ พี่เค้าก็แบบ เครียด คอขาดแล้ว กรูก็แบบ อื้มม ให้ยืมปาสเตอร์ไหม เหอะๆๆ

โดนด่ากลับเลยว่าถ้าเจ๊ตกงาน กรูก็ไม่มีเจ้ามือเลี้ยงข้าวอีกต่อไป เออ นะ จริง สุดท้ายเจ๊ก็เล่าให้ฟังว่า

เนี่ย ทางผู้ใหญ่บอกให้คุณนักร้องคนนั้นแต่งเพลงเพื่อโชว์ความสามารถให้แฟนคลับประจักษ์

แต่...

คุณนักร้องน่ะ ดันติดแฟน นัดก็มาสาย ทำงานก็คุยโทรศัพท์ตลอด บอกให้แต่งเพลงก็ไม่แต่งบอกว่าไม่ว่าง

แต่มรึงว่างคุยโทรศัพท์นะ เหอๆๆ เจ๊ไม่รู้ทำไง บอกว่าแต่งให้ได้เจ๊แต่งเองง่ายกว่าทวงเยอะ

กรูเลยบอกว่า เจ๊ก็บอกคุณนักร้องไปสิว่าเนี่ย แต่งเพลงให้แฟน แฟนจะชอบมากเลยนะ โรแมนติกสุดๆ

ในเวลาไม่นาน เจ๊โทรกลับมาอีกบอกว่าได้ผล เหอๆๆ คุณนักร้องส่งงานเรียบร้อย

อยู่มาวันนึง ตอนออกไปเดินเล่นเจอคุณนักร้อง ร้องเพลงนี้ แล้วก็บอกว่าแต่งเพื่อแฟนคลับ  ขอบคุณแฟนคลับ

ที่อยู่เคียงข้างมาตลอด บรรยากาศสุดซึ้ง แฟนๆน้ำตาปริ่ม

กรู....เหอๆๆ เข้าใจโลกขึ้นมาอีกนิดหน่อยล่ะ

 ps. คุยเอ็มกัน ลูกพี่ลูกน้องถาม : พี่โต๋เก่งเนอะ ทำไงถึงจะเก่งอย่างพี่โต๋ได้บ้าง

กรู : ขยันเดะ

โดนน้องส่งรูปกระโดดถีบมา..

 งงเลย กรูพูดไรผิดวะ อยากเก่ง ก็ต้องขยัน มันก็แค่นั้น โลจิกง่ายๆ ไม่มี input จะมี output ได้ไง พี่โต๋ของน้อง ก็ไม่ได้เกิดมาแล้วเก่งเลย มีเหรอ เกิดมาแล้วเก่งเลย หล่อเลย เรนที่ว่าหล่อ ก็ไม่ได้เกิดมาแล้วหล่อเลย เค้าต้องขยันฝึกแทบตาย กว่ากล้ามจะขึ้นได้ กว่าจะเต้นเก่ง เราเชื่อว่าพรสวรรค์มันไม่มีผลอะไรหรอกถ้าคุณไม่ขยัน ไม่พยายาม ไม่อดทน ทุกอย่างมันต้องฝึกทั้งนั้น ไม่ใช่แ่รื่องเรียน บุคลิกภาพ การพูดจา ทุกอย่างมันต้องฝึกหมดเพราะถ้าคุณไม่ฝึก วันนึงมันก็หลุด จะมีใครเกิดมาแล้วเพอเฟคเลย ไม่มีหรอก

น้องเรามัวแต่มองคนโน้นเก่ง คนนี้ดี มันก็แค่นั้นยุ่งเรื่องคนอื่นไป มันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

วัยเรียนมันมีครั้งเดียวนะเว้ยย มัวแต่โดดเรียนไปตามบ้าคนโน้นคนนี้ โดดออกไปเดทกะแฟน  ตบตีทะเลาะกะชาวบ้านแค่เพราะคนอื่นว่าดาราคนโปรดของตัวเอง กลุ้มใจจะฆ่าตัวตายแค่เพราะอกหักจากแฟนวัย17ด้วยกัน ทั้งที่อายุแค่นั้นอ่า ยังมีโอกาเจอคนดีๆ อีกเยอะ แล้วชีวิตก็ยังไม่ได้ทำอะไรอีกตั้งหลายอย่าง

ไม่รู้สิ มันเป็นปัญหาหลักของวัยรุ่นมั้ง แต่...

มันได้อะไรกลับมาวะ...แล้วอนาคตทั้งชีวิตอ่ะ มันเป็นลูกโซ่มาจากการเรียนเลยนะ

ถ้าให้คิดตามสถิติที่เกิดขึ้นกับคนส่วนใหญ่

ถ้าไม่ตั้งใจเรียนก็จะสอบเข้ามหาลัยดีๆยาก ผลที่ตามมาคือหางานดีๆยาก

งานที่ดี คืองานที่เราชอบ ถ้าเราเกรดดี พูดได้หลายภาษา เราก็จะเป็นผู้เลือก ไม่ใช่ผู้ถูกเลือก ลองคิดดู เป็นคุณ คุณจะอยากคบใคร ระหว่างคนเก่ง สุภาพ หน้าที่การงานดี กะ คนตกงานไม่เป็นโล้เป็นพาย

ถ้าหางานดีๆไม่ได้ก็ดูแลตัวเองไม่ได้แล้วคนที่แม้แต่ตัวเองยังดูแลไม่ได้ กล้าเหรอที่จะไปคบคนเจ๋งๆด้วยความมั่นใจรวมถึงโอกาสจะไปเจอคนดีๆเจ๋งๆ ตามสเปคก็ยาก  เพราะคนที่เจ๋งๆ ส่วนใหญ่จะหาได้ตามที่ไหน ก็ต้องตามบริษัทใหญ่ๆ มหาลัยเจ๋งๆ มันแค่แค่นั้น

แต่ก็มี ที่คนไม่ตั้งใจเรียนแต่ได้ดี

มันมีก็จริง แต่มันน้อย น้อยมากกกกกกก 

เฮ้ออ เป็นห่วงว่ะ แต่ไม่รู้จะช่วยยังไง ก็ได้แค่เตือน ฟังกรูบ้างได้ไหมมมมมมมมมมม